Nog een hoektand eruit

Vanmorgen werd Diederik niet helemaal lekker wakker. Tijdens het douchen tammetjes. Tijdens het koffiedrinken was Diederik onrustig. Marleen zei: hij heeft echt nog een tand loszitten. Inderdaad, die zat nu, een week later, net zo los als die andere, terwijl ik 'm vorige week helemaal niet los voelde zitten. Met een klein rukje was die eruit. Geen kik, volgens mij heeft het zelfs niet gebloed, zo los zat de tand.

Daar werd hij een stuk rustiger van, hij had duidelijk last gehad van die tand. Ga zelf maar na, de hele tijd iets in je tandvlees hebben prikken zonder dat je er ook maar enige controle over hebt of eraan kunt pulken.

Het ging zo goed met Diederik, dat we hem ook met het middageten in de stoel hebben gezet. Dat ging goed.

Vanmiddag was hij wel weer wat minder goed te pas. Hij kijkt dan alsof hij het allemaal "ondergaat", in plaats van neutraal of plezier.

In de stoel ging vanavond redelijk goed, hij wilde zelfs wat rechterop. Hij rochelde de hele dag al wel wat, in de stoel heeft hij een paar keer goed gehoest. Dat verminderd het slijm gelijk, goed gedaan, Diederik!

Vanmiddag is Marja langs geweest, net onder het eten kwam de huisarts nog even langs.

Wendy heeft zich vandaag ziek gemeld, die had vanavond ruim boven de 39 graden koorts. Annekes gesprek ging wel aardig, geloof ik, haar PPO-docent gaat overleggen met de coördinator of er en wat er gedaan zou kunnen worden.

De spanningen van de afgelopen dagen eisen wel weer hun tol: ik ben doodop. Marleen kan spanning en verdriet altijd veel beter een plek geven, die kan na een goede nachtrust weer met frisse moed er tegenaan. Bewonderenswaardige vrouw!