Voor de derde dag op rij: 2 keer een dip, steeds ietsje dieper

Vanmorgen heeft Marleen Diederik de medicatie gegeven en is daarna weer even in bed gekropen. Rond half tien kwam Wendy Marleen van boven halen: Jan had het alarm bij Diederik gehoord en gezien dat hij naar 86% gedipt was. Ik heb dat niet meegekregen omdat ik de halve nacht wakker was geweest door de apparatuur die ik om had i.v.m. een controleslaaponderzoek.

Hij was benauwd en niet comfortabel. Marleen heeft toen in stappen de zuurstofkraan opgeschroefd naar uiteindelijk 5 l/m. Dat was het moment dat ze mij ook maar wakker is gaan maken.

Samen hebben we er bijgezeten. Je bent zo machteloos als hij het benauwd heeft, zich akelig voelt en niet hoest.

Met 5 liter ging het wel redelijk en zat hij ook wel goed in de saturatie. Hij had een vieze broek en moest nog gedoucht worden, dus toen het een poosje wat stabiel was, is Marleen hem toch maar gaan douchen. Met dat hij in de tilzak hing, hoestte hij een paar keer.

Na het douchen bleef het goed gaan en zijn we in stapjes weer teruggegaan naar 3 l/m.

Vanmiddag ging het redelijk. Hij heeft heel aandachtig liggen luisteren naar het voorlezen en zoekt je dan ook steeds op. Hij maakt veel contact, meer dan we ooit gehad hebben, eigenlijk. Wel spuugde hij telkens een mondje. We waren al van 1 liter voeding per dag naar 750 ml gegaan, maar het lijkt erop dat hij ook dat minder goed verdraagt. Maar even met de huisarts overleggen wat we daar mee moeten. We geven vannacht 20 ml/u water om uitdroging te voorkomen.

Vlak voor het eten mag Diederik traditiegetrouw in de stoel. Helaas ging dat vandaag maar 20 minuten goed: hij begon toen te zakken naar 95 en voor je dan in de benen bent en hem in bed hebt, zakt ie al naar 93. Redelijk uit het niets. Als we deze meetellen waren het eigenlijk 3 dippen vandaag.

Vanavond kwamen opa en oma en net toen zij er waren, zakte Diederik ineens naar 91%. Weer benauwd, onrustig. Weer in stapjes naar 5 l/m. Hij zag blauwig om z'n mond en ogen. Ook dit duurde weer een uur. Als hij dan door de zuurstof weer iets minder benauwd is, is hij zo opgelucht dat hij luid kletst. Even. Toen hij onrustig bleef hebben we hem toch maar een dosis morfine gegeven. Daar ging hij goed op slapen. Het rare is dat het komt en gaat zonder aanwijsbare oorzaak. We hebben vanavond niet echt een stevige hoest gehoord vlak voor het beter ging. Ook nu weer konden we vrij snel nadat hij zich niet meer zo akelig voelt de zuurstofkraan terugdraaien naar 3 l/m.