Iets minder zwaar, maar niet beter

Vandaag hebben we de gordijnen zo veel mogelijk dicht gehouden. Dat vond hij prettiger dan de gordijnen open. Zelf was hij vandaag af en toe geluidjes aan het maken en hij heeft ook even gelachen toen ik met hem speelde. Ook vandaag hebben we veel contact gehad.

Daardoor dachten we dat het niet zo slecht ging als gisteren. Toen we echter de gordijnen een moment open deden, viel toch wel de nare kleur in z'n gezicht op. De rode gordijnen maskeren die kleur in z'n gezicht nogal.

Vanmorgen is Jaqueline nog op bezoek geweest.

De fysiotherapeute vond hem duidelijk slechter dan vorige week. Ze vond dat z'n voeten, handen en armen vocht vasthouden. Ook in het gezicht is te zien dat het veranderd. Verder liet ze niet zoveel los, ik had het idee dat ze er het hare van dacht.

Zo rond / voor de behandeling had hij ook even verhoging, later op de avond was dat weg.

We durfden hem vandaag niet in de stoel te zetten. Hij was tè moe en z'n conditie was daar niet goed genoeg voor. We zijn er bang voor dat hij niet weer in de stoel komt...

Verder is hij duidelijk heel erg moe. Hij was weer blij toen de lampen uitgingen en hij klaar was voor de nacht. Ik was voor het bijbel lezen al wezen knuffelen, maar hij bleef wakker tot ik om 8 uur nog een keer ging kijken. Daarna zakte z'n hartslag.

Hij schommelt iets lager in de zuurstof, normaal in slaap zit ie tussen 98 en 100, nu gaat het tussen 96 en 98. Nog wel bij 3 l/m zuurstof. Morgen maar even afwachten.