Foutmelding

  • Deprecated function: implode(): Passing glue string after array is deprecated. Swap the parameters in drupal_get_feeds() (regel 394 van /home/p8560/domains/chinco.nl/public_html/diederik/includes/common.inc).
  • Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls in menu_set_active_trail() (regel 2405 van /home/p8560/domains/chinco.nl/public_html/diederik/includes/menu.inc).

Tam

Gistermorgen was Diederik tijdens het douchen niet opgewekt. Na het verzorgen viel hij ook al snel in slaap. Tijdens de kerkdienst die we via het internet meeluisteren werd hij weer wakker. Hij ging stijf overeind met z'n hoofd en ging pas weer liggen toen ik met hem ging praten/knuffelen. Voor de rest rustig.

In de middag heeft hij bij Anneke en Wendy wel aandachtig liggen luisteren. Met het avondeten is hij even 10 minuten in de stoel geweest, toen was de koek wel weer op. Hij voelde zich redelijk, het contact waar we ons de afgelopen weken zo over verbaasd en vooral verheugd hebben, lijkt afgenomen. Hij geeft nog wel contact, maar kort en niet meer zo helder en langdurig.

Hij ging lekker en vast slapen. Sliep ook wel redelijk vroeg op de avond.

Vanmorgen vond hij het douchen/verzorgen wel fijn. Daarna was hij gezellig en redelijk goed te pas, maar Marleen merkte nu ook dat het heldere contact van de afgelopen weken weg was.

Rond één uur viel hij in slaap en heeft daarna aan één stuk door geslapen tot half vier. Toen Elly en Andrea kwamen kijken hoe het ging met Diederik heeft hij beiden een miniem lachje gegeven, maar voor de rest was de koek op. Tot ik blijkbaar thuis kwam van de chiro, toen was hij even echt blij. Echter, toen ik mijn jas opgehangen had, was het al weer voorbij, dus ik heb het (helaas) niet gezien. Marleen en de juffen wel, gelukkig!

Nadat de juffen weg waren heb ik nog een poos voorgelezen en geknuffeld. Echt enthousiast was hij niet, maar hij maakte wel gezellige geluidjes.

Onder het eten heeft hij weer 10 minuten in de stoel gezeten. Dat ging redelijk, maar hij was heel blij toen hij in bed lag. Marleen vond hem even later er slecht uitzien en heeft de lamp uitgedaan. Toen ik een minuut later kwam kijken vond ik 'm er niet slecht uit zien, blijkbaar was het te veel om de lamp maar aan te hebben. Hij was duidelijk blij dat de lamp uit was. Na het lezen, zingen en bidden is hij nog even wakker geweest, maar voor 9 uur sliep hij.

Z'n toestand lijkt de laatste dagen wat "stabiel", redelijk. Z'n welbevinden was na de hoestbui vorige week woensdag een stuk beter. Toch zie je in het weekend en vandaag dat het langzaam weer minder wordt. Af en toe weer een wit snuitje, wat blauwig, stilletjes, tam, moe, kort in de stoel, af en toe hoog op de borst ademen, weer af en toe rochelen, enzovoorts. Je kunt met hem geen dag vooruit kijken, maar het lijkt erop dat de opleving in z'n welbevinden weer afzakt.

Ik probeer minimaal een keer in de week een morgen naar m'n werk te gaan en daarnaast naar behoefte naar m'n werk te gaan of vanuit huis te werken. Ook houd ik via de telefoon m'n mail bij. Alle zorgen, emotie en de rest van het gezin vreten energie, waardoor ik al sinds een week of 10 ziek ben gemeld. Natuurlijk via de bedrijfsarts geweest en vandaag had ik met de collega's van P&O een zgn. Poortwachtergesprek. Dit is een wettelijke regeling: aan de hand van het rapport van de bedrijfsarts wordt er dan een behandelplan gemaakt over hoe nu verder "ziek" zijn en "reïntegreren". Daarna moet dat elke 6 weken herhaalt worden. Van m'n werkgever krijg ik alle begrip, steun en ruimte, waar ik enorm dankbaar voor ben!

Gistermorgen kwam Wendy onder de kerkdienst naar huis: misselijk en moe. Tja, ze was toch niet zo bijgekomen van twee dagen uitwaaien als ze had gehoopt. Dat is natuurlijk ook wel logisch, maar toch vervelend dat ze daar dan achter kwam.

Vanmiddag kwam Anneke eerder weer uit school omdat ze zich helemaal niet lekker en goed voelde. Die ging vanavond ook vroeg naar bed omdat ze misselijk en niet lekker was.

Vanavond onder het eten maakte Jan een opmerking die je dan ineens treft. Omdat we allebei Jan heten (met 4 nog levende generaties Jan is dat best bijzonder), ginnegappen we altijd erover dat hij zijn zoon later ook Jan gaat noemen. Die indoctrinatie kan niet vroeg genoeg beginnen, he? ;-) Zo ook vanavond. Ik was hem aan het plagen en noemde hem "Jozef". Ik heet Jan, zegt ie, en ik noem m'n zoon later ook Jan en m'n tweede zoon Diederik. Lief hè? Dat raakt je dan heel diep. Laat ook zien hoe het bij hem leeft. We hebben afgesproken dat het een heel mooi en lief idee is, maar hij dat pas definitief beslist met z'n vrouw, als het zover zou mogen komen.