Foutmelding

  • Deprecated function: implode(): Passing glue string after array is deprecated. Swap the parameters in drupal_get_feeds() (regel 394 van /home/p8560/domains/chinco.nl/public_html/diederik/includes/common.inc).
  • Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls in menu_set_active_trail() (regel 2405 van /home/p8560/domains/chinco.nl/public_html/diederik/includes/menu.inc).

Twee dips - een bange avond

De apathie neemt toe. Het welbevinden gaat achteruit. En de zorgen nemen (hard) toe.

Toen hij na het douchen en verzorgen vanmorgen weer in bed lag, begon hij rochelend adem te halen. En daarbij ging ie ook zakken in z'n saturatie. Wel veel minder blauw/rood dan de vorige keren dat hij dipte, maar wel een blauwe waas om z'n mond. Dat hield even aan, waarna we de zuurstof maar opgedraaid hebben. Na verloop van tijd hoestte hij wat rochelig, waardoor het telkens wat minder slecht ging. Na ongeveer een uur kon de zuurstof weer terug naar 3 liter per minuut.

Jaqueline is nog langs geweest met haar kleinzoon, gelukkig op een niet zo slecht moment.

De rest van de dag was hij vooral stil voor zich uit aan het kijken. Af en toe korte momenten van geluid, maar vooral stil liggen kijken. Contact is ook moeilijk. Hij is dan wel helder, zoekt je soms ook op, maar daarbij laat hij niet echt blijken wat hij er van vindt. Ook neemt de epilepsie weer toe. Ook een teken dat zijn conditie achteruit gaat, wat mij betreft. De epilepsie is van vorige week woensdag tot begin deze week ook véél minder geweest, de afgelopen dagen steekt het de kop weer op. Vanmorgen heeft Marleen Diederik gecoupeerd en vanmiddag nog een keer.

Voor het avondeten lag hij ineens weer heel ondiep te ademen en tegelijkertijd rochelend adem te halen. Hij voelde klam aan met warme, bezwete handen. Ook nu weer zakte hij in z'n zuurstof tot onder de 90 procent. Dat bleef maar aanhouden, zelfs na het opdraaien van de zuurstof naar 4 l/m. Af en toe hoestte hij heel vol, maar zonder kracht. Dan schoot hij ineens naar een zuurstofverzadiging van 100 procent, maar gelijk begon hij weer te dalen. Dat zie je dan samen even aan, maar onder het eten zijn we regelmatig van tafel gelopen om bij hem te kijken omdat het niet goed ging. Toen ie ondanks 4 l/m zuurstof weer op een saturatie van 92 procent zat, hebben we 'm maar op 5 l/m gezet. Ook dat hield niet over met schommelingen tussen 94 en 99. Tussendoor heeft hij dan momenten dat het slijm achterin de keel komt, terwijl hij het niet weg krijgt. Heel akelig.

Na het eten hebben we samen bij hem gezeten. Dan leef je je onmacht in. Samen hebben we met Diederik gebeden omdat hij het zo moeilijk had. Het lijkt wel of hij verlangt naar het Vaderhuis, want daar waar je vraagt om de nabijheid van de Heere, een ruim zicht op Hem en of Diederik op Zijn tijd thuisgehaald mag worden, laat hij een blij geluidje horen. Dan zou je bijna tegen hem willen zeggen: "toe maar jongen, ga maar". Daar je wens verkrijgen... is er een beter wens op deze aarde? Maar dat durfde ik niet te zeggen waar Marleen bij stond, ze had het al zo moeilijk.

Daar sta je dan. Hij bleef zachtjes, hoog rochelen en zwenken in z'n zuurstof, maar hij moest toch ook verschoond en klaargemaakt worden voor de nacht. Maar er zat zoveel slijm in z'n keel, dat we dat eigenlijk niet goed aan durfden. Toch maar gedaan. Dat ging gelukkig goed. Toen hij weer verschoond in de takels hing, liet hij zich zelfs even horen. Blijkbaar heeft daarmee het slijm een weg gevonden, al ben ik bang dat het gewoon naar beneden geglipt is, want hij heeft niet echt gehoest. Toen hij weer in bed ging, merkten we dat z'n rug helemaal nat van het zweet was. We hebben hem in bed nog een schoon hemd en een schone trui aan gedaan. Dat is nog vrij lastig in een ligorthese (aangepaste matras).

Hij is niet in de stoel geweest, dat durfden we niet aan. Kon ook niet, want beide keren dat ie normaal in de stoel zou kunnen was ie aan het dippen.

In de loop van de avond ging het langzaam steeds iets beter, zodat we uiteindelijk een klein uur geleden de zuurstofkraan weer terug hebben gedraaid naar 3 l/m. Even hebben we nog getwijfeld of hij te onrustig werd en morfine nodig had, maar dat ging gelukkig goed. We hebben bange, bange ogenblikken gehad waarbij hij het slijm niet effectief ophoestte en wel steeds iets verder wegzakte qua saturatie. Gelukkig is ie door deze dip heen gekomen.

Vanavond rond negen uur belde de neuroloog van SEIN terug over de anti-epileptica. We hebben twee volgende stappen in ophoging van één van de medicijnen voorgeschreven gekregen, die mogen we naar eigen inzicht ophogen met een tussentijd van 5 dagen.

Hij slaapt nu rustig, met 3 zuurstof l/m.