Wonderlijke vooruitgang - zorgen blijven

Na het starten van de antibiotica afgelopen woensdag had Diederik gisteren een (relatief) goede dag. Hij slaapt niet meer de hele dag, lacht als je met hem speelt en heeft 3 liter zuurstof (per minuut) nodig in plaats van 5 of zelfs meer. Wel is hij nog erg moe.

Vanmorgen ging hij na het douchen gelijk slapen. Toen hij wakker was, was hij heel vrolijk en lief en samen hebben we even gespeeld. Daarna heb ik hem uit de kinderbijbel voorgelezen over het bedrog van Jacob.

Aan de ene kant hoop je stiekem toch dat het nog lang zal duren voor hij overlijdt, aan de andere kant durf je die hoop niet te hebben. De opleving (waar we heel blij over en dankbaar voor zijn) doet helaas niets af aan de gestelde prognose dat z'n longen steeds meer vol zullen lopen met slijm waar hij uiteindelijk aan zal overlijden.

De grote omkeer is wonderlijk. Afgelopen woensdag dachten we dat Diederik rond het weekend zou komen te overlijden. De achteruitgang ging zo onverwacht snel! Nu mogen we melden dat de antibiotica aanslaat en er een aanmerkelijke verbetering is! Afgelopen week hadden (volgens mij) al twee mensen gezegd dat de Heere machtig is om nog een omkeer te geven, maar dan beaam je dat zonder echt te geloven dat het zal gebeuren. Daar wordt je dan op deze manier toch in beschaamd. We hopen dat we op deze wijze toch nog een poosje Diederik bij ons mogen hebben.

Ik moet vaak denken aan de vraag van de discipelen over de blindgeborene: "Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze, of zijn ouders, dat hij blind zou geboren worden? Jezus antwoordde: Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden."